Sundlaugarnar

Á Íslandi eru um 170 sundlaugar sem marka einstök lífsgæði á meðal þjóðarinnar. Laugarnar eru heilsulind og uppspretta hollrar hreyfingar , útiveru og ánægjulegra samverustunda allan ársins hring. Langflestar þessara lauga eru hitaðar með jarðhitavatni. Aðrar sundlaugar eru hitaðar með rafmagni eða sorpbrennslu. Stöku laugar nýta jarðhitavatn með því að leiða það í gegnum varmaskipti og hita þannig upp kalt vatn.

Frá fyrstu tíð
Íslendingar hafa nýtt heita vatnið til baða allt frá Landnámsöld og sennilega er elsta og frægasta laugin, Snorralaug í Reykholti. Laugin er nefnd eftir Snorra Sturlusyni og kemur við sögu í Sturlungu. Talið er að Snorri hafi verið uppi frá 1178-1241. Fyrsti heiti potturinn sem byggður var eftir fornri hefð var tekin í notkun í Vesturbæjarlaug árið 1962. Í dag eru heitu pottarnir mikilvægur hluti af sundlaugamenningu Íslendinga.

Í dag læra öll íslensk börn að synda frá sex ára aldri. En laugarnar eru langt frá því einungis notaðar til sundkennslu. Þangað sækir fólk sér holla hreyfingu, skemmtun og slökun enda sannkallað dekur að láta líða úr sér undir berum himni í heita pottinum og spjalla um menn og málefni. 

Heitar staðreyndir

• Reykvíkingar fóru árið 2000 að minnsta kosti 15 sinnum í sund á ári. Árið 1970 fóru þeir 9 sinnum á ári í sund.
• Um 90 prósent lauga eru hitaðar með jarðvarma. 
• Ódýrt vatn er ein forsenda þess að hægt sé að starfrækja sundlaugar.
• Meðalstór sundlaug notar árlega álíka mikið af heitu vatni og 80-100 einbýlishús.
• Hver íbúi notar að meðaltali tæplega eitt tonn af heitu vatni og 220 lítra af köldu vatni á sólarhring. (Heildarnotkun af heitu vatni er 62 milljónir tonna á ári.)