Ásýnd og umhverfi

Stefnt er að því að laga virkjanir Orkuveitu Reykjavikur að sérkenni, náttúrufari og ásýnd þess lands sem virkjanaframkvæmdir fyrirtækisins ná yfir.  Til að ná fram þessum markmiðum verða eftirfarandi þættir framkvæmdanna að öllu jöfnu unnir sem hér segir:

1. Lagnir

Leitast verður við að gera lagnir, sem taldar eru liggja um viðkvæm svæði eða eru sýnilegar frá slíkum svæðum, lítið eða ekkert sýnilegar. Sýnileika lagna er skipt niður í þrjá flokka:

• Huldar lagnir eru að verulegu leyti grafnar í jörðu og huldar með jarðvegsþekju þannig að þær sjáist ekki á yfirborði
• Torsýnilegar lagnir eru lagðar lágt í landi, lagnaleiðir valdar þannig að þær falli sem best að ásýnd landsins og land er mótað þannig að lagnir séu lítið sýnilegar.
• Hefðbundnar lagnir ofanjarðar. Torsýnilegum og hefðbundnum lögnum verður valinn litur sem fellur að umhverfi.
  

2. Borteigar

Leitast er við að halda umfangi og ásýndarröskun borteiga í lágmarki. Borteigar eru byggðir upp þannig að þeir falli sem best að landi. Byggðir verða borkjallarar fyrir 4-5 borholur og efri brún borkjallara látin standa litið eitt hærra en landhæð borteigs. Frá borkjöllurum eru lagnir lagðar í lagnastokkum og safnæðar teknar út úr borteig á einum stað. Stefnt er að því að fjarlægð milli borhola verði 10-12 metrar. Að borun og prófunum loknum verður aðeins einn hljóðdeyfir á hverjum borteig og verður honum komið fyrir neðanjarðar. 

3. Vegir

Leitast er við að halda vegaframkvæmdum í lágmarki og reynt að nýta og endurgera gömul vegstæði eins og kostur er. Vegir eru byggðir þannig að þeir falli sem best að landinu. Gert er ráð fyrir að vegir innan virkjunarsvæðis verði að jafnaði ekki hærri en 30 cm og að vegfláar, fláafætur og skeringar verði í lágmarki. Akvegir að stöðvarhúsi verða með bundnu slitlagi og byggðir upp þannig að þeir þoli nauðsynlegan þungaflutning vegna virkjanaframkvæmda. Uppbygging þeirra verður að öðru leyti í lágmarki.
 

4. Mannvirki

Leitast er við að laga mannvirki sem best að umhverfinu. Þetta er gert með því að hanna  mannvirki og móta land til samræmis við sérkenni, náttúrufar og ásýnd lands. Sýnilegur hluti mannvirkja og umhverfi þurfa að passa sem best saman, bæði í formi og útliti.
Samsvörun mannvirkja við umhverfið getur verið af tvennum toga; annars vegar aðlögun að umhverfi (“felulitir” mótun bygginga og lands) og hins vegar samræður (dialog) við umhverfið, þar sem manngerði hlutinn er það sem hann er (þ.e.a.s. manngerður).

5. Hljóðvist

Leitast verðu við að lágmarka hávaða frá blásandi borholum og gufuháfum eins og kostur er. Útfærslum og hönnun þessara mannvirkja verður breytt frá því sem nú er til að mæta þessum kröfum.